poniedziałek, 18 lipca 2011
Sunset.
Serce zamyka się szczelnie, ja tak samo wśród ciszy i wspomnień, pomiędzy czterema ścianami. Tej nocy, moje ciało i dusza zrozumiały, że popełniłam ogromny błąd. Za dużo cierpiałam. Teraz wiem, że nie warto wracać do starych wspomnień, bo nigdy nie będzie tak samo - tak pięknie. Będę miała inne sytuacje, które w duszy wzbudzą radosny uśmiech, okrzyk radości a także smutek i cierpienie. Nie mogę tkwić na krawędzi życia, albo spadek na sam dół albo frunąć jak anioł na sam szczyt góry. Trzeba wybrać. Trzeba dokonać decyzji. Spróbuje się zmienić. Zero ckliwych wspomnień, sentymentów, będę dążyć do życiowych planów, marzeń..i miłości.Muszę zapanować nad chaosem życia i uczuć.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

pięknie napisałas :* Tak Edi, to właśnie musisz zrobić. Życie nikomu z nas nie szczędzi kłodów pod nogi, ale trzeba z nimi walczyć. Jeszcze wiele będzie chwil , gdzie będziesz suszyć zęby, lub po prostu płakać w samotności. Takie jest życie. Nie wiemy, co nam jutro przyniesie los.
OdpowiedzUsuń" Bractwo świętego całunu " Polecam ! <3
genialna notka;o.
OdpowiedzUsuńmasz racje , nic już później drugi raz nie bedzie takie samo :< skąd ja to wiem ... he ;<
ale trzymaj się tam ej <33
Wspaniałe cele,trzymam kciuki,abyś je zrealizowała:)
OdpowiedzUsuńTak,obserwujemy:)
OdpowiedzUsuńhej ;*świetny blog zapraszam także do siebie ;))
OdpowiedzUsuńhttp://maaania.blogspot.com dodaję cię także do obserwowanych liczę na to samo . Pozdrawiam ;))
Super blog ;)
OdpowiedzUsuńdodaje do obserwowanych,
heh licze na rewanż ;P
Panowanie nad chaosem życia i uczuć... Skąd ja to znam...
OdpowiedzUsuńTrzymaj się! :) Mam nadzieję, że wszystko Ci się ułoży.
Dodaję Cię do obserwowanych i zapraszam do mnie. ^^